“คุณเคยได้ยินเรื่องแบบนี้มัย “พระเจ้าตรัสกับเราว่า”
มีตัวอย่างในพระคัมภีร์มั้ยที่บอกว่าพระเจ้าไม่ได้พูด”
จากพระวจนะใน 1ซามูเอล 23
ความแตกต่างของดาวิดกับซาอูล
ทุกครั้งที่ดาวิดจะทำอะไรดาวิดทูลถามพระเจ้าก่อน (1-2)
- ดาวิดถามพระเจ้าว่าควรไปต่อสู้กับพระเจ้าหรือไม่ “พระเจ้าบอกว่าให้ไป”
- แต่คนของดาวิดบอกว่า อย่าไปเลย แค่ตอนนี้ก็แย่อยู่แล้ว (3)
- ดาวิดเลือกที่จะฟังเสียงพระเจ้ามากกว่า แต่เมื่อมีเสียงทักท้วง ก็ไปทูลถามพระเจ้าอีกครั้ง พระองค์ก็ยืนยัน
- ดาวิดกับคนของเขาก็ออกไปรบจนได้รับชัยชนะ และได้ช่วยกู้ชาวเมืองนั้นได้
- ถ้าดาวิดไม่ฟังเสียงพระเจ้า ไม่ได้ไปวันนั้น ชาวเมืองจะถูกทำลายโดยชาวฟิลิสเตีย
ซาอูล ฟังเสียงในใจ มากกว่าความถูกต้อง
- ซาอูลเขาบอกว่าพระเจ้าได้มอบดาวิดไว้อยู่ในมือของเขา (6-7) 
- พระคัมภีร์บอกว่าพระเจ้าไม่ได้มอบไว้  แต่ซาอูลเข้าใจว่าพระเจ้ามอบให้(14)
- แล้วพระคัมภีร์ข้อไหนถูก ข้อไหน เป็นเสียงพระเจ้ากันแน่  แต่เมื่อเราอ่านต่อไปเห็นว่าพระเจ้ารับรองดาวิดมากกว่า
พระเจ้าพูดกับเราได้ทางใดบ้าง
- พระคัมภีร์
- ผู้นำ
- เสียงที่เกิดขึ้นในใจ พระเจ้าพูดส่วนตัว
- สถานการณ์ นิมิตความฝัน

การจัดลำดับการฟังเสียงพระเจ้า
1. ฟังเสียงพระคัมภีร์ เพราะพระคัมภีร์สูงกว่าประสบการณ์ส่วนตัว  และเป็นสิ่งที่พระเจ้าบอกโดยตรง เป็นสึยงที่ไม่ขึ้นกับสถานการณ์ หรืออารมณ์ เป็นเสียงลำดับที่สำคัญที่สุด
2. ฟังเสียงผู้นำ เพราะพระเจ้าใช้ผู้นำและเป็นผู้เจิมและแต่งตั้งไว้  ไม่มีอำนาจใดที่พระเจ้าไม่อนุญาต ดังนั้นเราจึงต้องเชื่อฟังเสียงของพระเจ้าผ่านเสียงของผู้นำ เป็นความสำคัญอันดับที่สอง แต่หากเสียงนั้นขัดกับพระวจนะ เราต้องเลือกที่จะเชื่อฟังพระวจนะมากกว่า ด้วยใจนบนอบ แต่หากไม่ขัดแย้งกับพระจนะเราต้องเลือกที่จะเชื่อฟังก่อน
3. ฟังเสียงในใจ ที่ว่าพระเจ้าพูดตรัสด้วยเป็นความสำคัญลำดับสุดท้าย เพราะเสียงในใจพระเจ้าสามารถพูดกับเราได้ แต่เสียงของพระเจ้าจะไม่ขัดกับสองเสียงแรก คือพระวจนะ และผู้นำ เพราะเป็นพระเจ้าองค์เดียวกัน และหากเกิดความขัดแย้งในเสียงนั้น เราควรเลือกเชื่อฟังตามลำดับก่อน เพราะพระเจ้าสนใจ การเชื่อฟังมากกว่าสัตวบูชา หรือ กล่าวอีกนัยหนึ่งพระเจ้าสนใจการเชื่อฟังมากกว่าสิ่งที่เราอยากทำ และทำด้วยใจนบนอบ

ข้อคิดสะกิดใจ จากพระวจนะ
โดย  ปราบเซียน